TechnoPedia Blog

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ; 

Μάριος Κυριάκου

6 Ιουνίου 2013

Ολοένα και εντονότερη είναι η αίσθηση και η ανάγκη να αρχίσουμε να μελετάμε και άλλους τομείς όπου μπορεί η Κύπρος να διεισδύσει πλην του τουρισμού, των τραπεζικών υπηρεσιών και των συναφή. Μια από τις σημαντικότερες και υποσχόμενες περιοχές που προσφέρονται για ανάπτυξη και οικονομική ανάκαμψη είναι ο τομέας της Τεχνολογίας. Μάλιστα, στον τομέα αυτό δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι στην Κύπρο υπάρχει το υπόβαθρο και το έμψυχο υλικό, χρειάζεται μόνο βούληση, πρωτοτυπία και ανοικτό μυαλό.

Τεχνολογία δεν σημαίνει απαραίτητα βιομηχανία. Περιλαμβάνει και τη δημιουργία τεχνολογικών λύσεων και εφαρμογών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ευρύ κοινό, χωρίς χωρικούς περιορισμούς. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον παγκόσμιο ιστό (World Wide Web). Η όλη ιδιοφυία του παγκόσμιου ιστού έγκειται στο ότι αποτελείται από ανεξάρτητα τμήματα που ο καθένας από οπουδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει δημιουργικά. Μπορεί ο καθένας δηλαδή να αναπτύξει κάτι μοναδικό χρησιμοποιώντας ήδη ανεπτυγμένες από τρίτους τεχνολογίες. Για αυτό και δεν πρόκειται να σταματήσει ο παγκόσμιος ιστός να εξελίσσεται με νέες εφαρμογές και καινοτομίες.

Ζούμε σε έναν κόσμο τεχνολογικής κατανάλωσης, όπου ένας μεγάλος και αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων χρησιμοποιεί τον παγκόσμιο ιστό και γενικά την τεχνολογία, αλλά ένας πολύ πιο μικρός και φθίνων αριθμός ανθρώπων αναπτύσσει και δημιουργεί τεχνολογικές εφαρμογές. Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το 67% παιδιών 8 έως 15 ετών θα ήθελαν να μάθουν να προγραμματίζουν αλλά μόνο το 4% τελικά έχουν την ευκαιρία να το πράξουν.

Έχουμε βάλει στα χέρια των παιδιών μας εξαιρετικές ψηφιακές συσκευές, αλλά όχι την δυνατότητα να τις «ανοίξουν» και να καταλάβουν πώς δουλεύουν. Τους έχουμε δώσει δηλαδή την δυνατότητα να «διαβάζουν» αλλά όχι να «γράφουν» ψηφιακά, να προγραμματίζουν.

Είναι στο DNA της τεχνολογίας να αναπτύσσεται. Οι νέες γενιές μας πρέπει να αδράξουν την ευκαιρία και να περάσουν από την απλή χρήση, στη δημιουργία και στην ανάπτυξη. Φυσικά αυτό δεν είναι κάτι απλό και εύκολο. Χρειάζεται συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (δημόσιων και ιδιωτικών) και του ιδιωτικού τομέα. Οργανισμοί που αναπτύσσουν τεχνολογία μπορούν να δουλέψουν μαζί τους εκπαιδευτικούς όλων των επιπέδων και να βοηθήσουν τις νέες γενιές να αναπτύξουν δεξιότητες ψηφιακής δημιουργίας.

Ένας από τους αποδεδειγμένους τρόπους δημιουργικής εκπαίδευσης είναι η χρήση λογισμικών ανάπτυξης εφαρμογών, όπως το λογισμικό Scratch του ΜΙΤ που απευθύνεται σε παιδιά και διδάσκεται στα δημόσια σχολεία της Κύπρου, όπου οι μαθητές μαθαίνουν να εργάζονται δημιουργικά και ομαδικά και αναπτύσσουν αναλυτική σκέψη, ή και το επαγγελματικό UNITY3D όπου οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δωρεάν έκδοση και να αναπτύξει εφαρμογές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από χιλιάδες χρήστες.

Δεν αμφισβητεί κανείς ότι είμαστε εξαιρετικοί χρήστες της τεχνολογίας. Ας πάμε ένα βήμα παρακάτω και ας περάσουμε από την κατανάλωση στην δημιουργία. Οι ευκαιρίες δεν θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτερες.

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Prestige Pafos από Μάριο Κυριάκου.